Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος αλλά η αδιαφορία

Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία.
Η απαθής ανταπόκριση μιας μητέρας ή ενός πατέρα απέναντι στον ενθουσιασμό του παιδιού και στην ανάγκη του για επικοινωνία, μπορεί να τραυματίσει εξίσου με μια θυμωμένη αντίδραση.
Η απουσία και η αδιαφορία του ενός συντρόφου προς τον άλλον, μπορεί να οδηγήσει σχεδόν σε μεγαλύτερη απελπισία από έναν καβγά.
Η απομάκρυνση και η απομόνωση μετά από μια σύγκρουση, μπορεί να είναι περισσότερο τραυματική από μια αδέξια ή ακόμη και αποτυχημένη προσπάθεια επανασύνδεσης.
Οι άνθρωποι έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη από ενδιαφέρον και προσοχή απ’ όση συχνά παραδεχόμαστε. Και αυτή η ανάγκη δεν είναι αδυναμία. Είναι ένα φυσικό κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης.
Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να γίνονται μάρτυρες της ζωής μας. Των επιτευγμάτων μας, των φόβων μας, των δυσκολιών μας, ακόμη και των μικρών, καθημερινών μας στιγμών. Έχουμε ανάγκη να μας βλέπουν. Να μας ακούν. Να ενδιαφέρονται.
Γιατί η αδιαφορία πληγώνει περισσότερο απ’ όσο συχνά παραδεχόμαστε.
Η συντροφικότητα και η αγάπη δύσκολα μπορούν να υπάρξουν εκεί από όπου απουσιάζουν το ενδιαφέρον, η προσοχή και η ουσιαστική συμμετοχή στη ζωή του άλλου.